काठमाडौं ,भदौ २३ ।
एक वर्षअघि आजकै दिन नेपालका हजारौँ युवाहरू परिवर्तन, सुशासन र जवाफदेहिताको माग गर्दै सडकमा उत्रिएका थिए। उनीहरू शहीद बन्ने उद्देश्यले सडकमा आएका थिएनन्। उनीहरू विद्यार्थी थिए, कलाकार थिए र सामान्य युवा थिए—जसका अगाडि परीक्षा दिनुपर्ने, गीत सुन्नुपर्ने र आफ्नै भविष्य निर्माण गर्नुपर्ने सपना थिए।
तर, देशले उनीहरूको आवाज मागेको बेला उनीहरू पछाडि हटेनन्। हातमा कुनै हतियार थिएन। साथमा थिए—कार्डबोर्डका प्लेकार्ड, मोबाइल फोन र आफ्ना मागबाट पछि नहट्ने दृढ संकल्प।
आन्दोलनका क्रममा उनीहरूले अश्रुग्यास, दबाब र मौनताको सामना गरे। आफूले भोगेको जोखिम स्वीकार्दै उनीहरूले आउने पुस्ताले त्यही संघर्ष दोहोर्याउन नपरोस् भन्ने चाहना राखेका थिए।
आज जेनजी आन्दोलनको एक वर्ष पूरा हुँदा देशले त्यसबेला ज्यान गुमाएका युवाहरूलाई सम्झिरहेको छ। उनीहरूको सम्झना केवल मृत्युको पीडामा सीमित छैन, उनीहरू विद्यार्थी थिए, साथी थिए, दाजुभाइ तथा दिदीबहिनी थिए र कसैका सन्तान पनि थिए भन्ने मानवीय पक्षलाई पनि स्मरण गरिएको छ।
कम उमेरमै उनीहरूले एउटा पुस्ताले पनि देशको राजनीतिक र सामाजिक आधार हल्लाउन सक्छ भन्ने प्रमाणित गरेको सन्देश आजको पुस्ताले सम्झिरहेको छ।
जेनजी पुस्ताका ती युवाहरूले आफूले कल्पना गरेको नेपाल पूर्ण रूपमा देख्न पाएनन्। तर उनीहरूले उठाएको आवाज र संघर्षले आजको नेपालमा आफ्नो छाप छाडेको समर्थकहरूको भनाइ छ।
उनीहरूले सुरु गरेको परिवर्तनको चाहना अझै जीवित रहेको र उनीहरूको आवाजलाई आगामी पुस्ताले अघि बढाउनुपर्ने सन्देश सामाजिक सञ्जालमार्फत विभिन्न क्षेत्रबाट व्यक्त भइरहेको छ।
‘तपाईंहरूले आफूले लडेको नेपाल देख्न पाउनुभएन, तर भोलिको नेपालको हरेक इँटामा तपाईंहरूको योगदानको छाप रहनेछ। तपाईंहरूले बालिदिएको आगो अझै निभेको छैन,’ उनीहरूको सम्झनामा लेखिएको सन्देशमा भनिएको छ।
एक वर्षपछि पनि जेनजी आन्दोलनमा ज्यान गुमाएका युवाहरूको सम्झना देशका लागि केवल विगतको घटना नभई परिवर्तन, उत्तरदायित्व र राम्रो भविष्य निर्माण गर्ने निरन्तर प्रेरणाका रूपमा हेरिएको छ।
उनीहरूप्रति श्रद्धाञ्जली व्यक्त गर्दै आज नेपालले उनीहरूले देखेको परिवर्तनको सपना र उठाएको आवाजलाई सम्झिरहेको छ।
नागरिक अनलाइनमा प्रकाशित कुनैपनि सामग्रीबारे गुनासो,सूचना तथा सुझाव भए हामीलाई nagarikonlinenews@gmail.com मा पठाउनुहोला।)