- सरस्वती (पोख्रेल) आचार्य

आमा बाबा दुवै मेरा, ममताका खानी,
पाईछु माया दुवैको नै, कति भाग्यमानी ।।
        जन्म दियौ, हुर्काई बढाई, ज्ञान शिक्षा दियौ,
        अझै पनि पिर चिन्ता, हाम्रो लागि लियौ ।।
कति राम्रा, कति ज्ञानी, छोरा छोरी भन्दै,
ताते ताते सानु भन्दै, दिनहरु गन्दै ।।
        लाग्यो अब बुढेसकाल, आमा बाबा तिम्रो,
       मन त सधै हजुरसँगै, साथ छैनौ हाम्रो ।।
गाँउपाखाँको माया ममता, साँच्न खोज्यौ क्यारे,
गाँउ छोडदैनौ, बन छोडदैनौ भन्दै हिडछौ अरे ।।
      चार छोरा एउटी छोरी, गहना हाम्रा भन्दै, 
       शत्रु बैरी पर पारि, हुर्कायौ दिन गन्दै ।।
४० वर्ष मुग्लान बसी, आयौ बाबा हाम्रो,
सुख आशमा घर धानी, बस्यौ आमा राम्रो ।।
            छोरा छोरी पाँचै जना, दुःख कति कति,
            चिन्ता छैन भन्दै बोल्यौ, हँसिला ति मोति ।।
विहेदान गरि दियौ, पाँचै छोरा छोरी,
छयै नाती घुम्छन होला, दुबै आखाँ भरी ।।
            निरोगी भै आजसम्म, दिदै हामीलाई माया,
            प्रगतिका पाईला चाल्छौ, बन्दै तिम्रो छाँया ।।

नागरिक अनलाइन

लेखकबाट थप

• शुक्रवार, जेठ २८ २०७८०९:१२:३०

• Tags:

  # कविता # सरस्वती (पोख्रेल) आचार्य

• दुई हजार ६८८ मिटर लामो नागढुङ्गा-सिस्नेखोला सुरुङमार्गको उद्घाटन

• ‘द बम्बई लाउञ्ज’को प्रथम वार्षिकोत्सव साउन १४ र १५ गते हुदै,छुटसहित सांगीतिक कार्यक्रम गरिने

• इन्जिनियरहरू पूर्वाधार निर्माणका मात्र होइन, समाज रूपान्तरणका महत्वपूर्ण साझेदार

• आजदेखि कार्तिक शुक्ल एकादशीका दिनसम्म तुलसीको विशेष पूजा

• बुटवल अटोको स्थापना दिवस : ब्याडमिन्टन प्रतियोगितामा चौधरी–सारुको जोडी च्याम्पियन